Hillie’s family book

Gasselternijveen

Afgelopen zaterdag was het eindelijk zover, het Hunzetoernooi in Gasselternijveen. Met twee teams van de SC Tempo hadden we ons aangemeld, het meisjes team en het meisjes team gemengd.

Het weer speelde gelukkig goed mee. De hele ochtend hielden we het droog, maar de middag helaas niet. Maar zo dapper als de meiden waren, ze speelden in de regen gewoon door!
Het was een vermoeiende dag voor ons allemaal. Het gemengde team werd in hun poule kampioen! Helaas heb ik daar geen foto meer van gemaakt. De vermoeidheid speelde mij behoorlijk parten. Aangezien Ronald ’s avonds weer naar de soos moest, wilde ik o zo graag richting huis! We konden dan toch nog even samen eten. Ik begrijp dat er enkele ouders zijn die hun kinderen alleen laten gaan naar een sportdag! Je mist een hele ‘vrije’ zaterdag! Toch blijft het leuk om je kind bezig te zien in het sportveld.

Gelukkig was de beker toch redelijk snel in bezit en kan de prijzenkast weer worden gevuld!

’s Avonds hebben genoten van de film Skrek en zijn heerlijk tevreden vroeg naar ons bed gegaan!
http://www.sctempo.nl

Sporten op competitie niveau is toch niet echt iets meer wat ik ambieer. Maar een wedstrijdje voor de lol daar ben ik nog wel voor te porren! Gisteravond was het dus zo ver. We hadden het damesteam van de club bereid gevonden om eens even een wedstrijdje tegen ons te spelen. Wel een wedstrijdje met een beetje echt karakter, dus de ordedienst, de scheidsrechter in een echt tenue, de echte wedstrijdshirtjes, een coach (mijn mannetje) en natuurlijk PUBLIEK! Toen ik in het veld stond had ik echt de bibbers! Ja, hoeveel had ik nu echt geleerd, hoeveel techniekjes had ik onder de knie? Ja, ik had niet zoveel babbels meer. Gelukkig waren we een echt team. Ik werd van alle kanten gesteund! We hadden helaas op enig moment geen wissel meer en daardoor werd het spel best zwaar. Tot op het laatste moment hebben we gestreden en met resultaat. We hebben gewonnen met een eindstand van 13 – 14. Misty en Britt hebben met mij het spel geevalueerd en ik weet dus wat ik de volgende keer niet meer moet doen: de bal voor de tegenpartij ophalen!! Dus meiden van SC Tempo: de volgende keer mogen jullie zelf het balletje gaan halen!

Beide meiden hebben samen dezelfde sport, handballen. Ze zijn lid van de plaatselijke handbalvereniging SC Tempo. Ik weet uit persoonlijke ervaring dat handballen een heel lastig spelletje is. Om de wedstrijden een beetje te kunnen volgen, ben ik ook lid geworden. De meiden zijn helaas niet in hetzelfde team geplaatst. Elke zondag hebben ze hun eigen wedstrijdje.

Op dit moment is het jongste team van de club een beetje in de mineur. Het lukt niet echt een wedstrijdje te winnen. De spelers van de tegenpartij zijn vaak een kopje groter en spelen veel beter. Toch vinden de meiden steeds weer de het enthousiasme om door te gaan in de competitie. Wij ouders, zijn dan ook best wel trots op de meiden. We hebben wel de stille hoop, dat de bond de volgende competie anders indeelt. De wedstrijden spelen zich zelfs in Friesland en boven in Groningen af.